Peter Wijnants hoorde vorig jaar voor het eerst van het fenomeen. „Den Helder wil graag een dementievriendelijke gemeente zijn. Ik had contact met een lokale vertegenwoordiger van Alzheimer Nederland die me op het bestaan van de Odensehuizen wees. We zijn gaan kijken en het sloot eigenlijk één op één aan bij wat we hier nodig hebben.”

Wijnants verloor nog maar kort geleden zijn jongere broer aan de gevolgen van dementie. In de periode voor zijn opname was Wijnants mantelzorger en tot zijn overlijden ook diens mentor. Hij heeft het nodige ervaren met indicaties, zorgwetten en de stroperige bureaucratische processen die ermee gemoeid zijn. Daarnaast zag hij van dichtbij wat dementie met een mens en zijn omgeving doet. Het is een persoonlijke drijfveer om vanuit zijn functie werk te maken van een Odensehuis. Ook Rottenberg zag hoe zijn moeder onder invloed van de ziekte van Alzheimer veranderde. „In die periode had ik een ontmoeting met verpleegkundig specialist Fred Gillissen. Hij heeft de Odensehuizen naar Nederland gehaald. Ik vond het zo’n mooi initiatief. Toen mij werd gevraagd bestuursvoorzitter in Amsterdam te worden, kon ik natuurlijk geen nee zeggen.”